Bezużyteczność wieczysta
Co z tego, co budujemy dziś, wprawi w zdumienie przyszłych archeologów architektury?
To pierwszy z serii felietonów z haczykiem. Łamigłówka dla naszych Czytelników. Każdy z tekstów testuje praktykę architektoniczną, sprowadzając ją do granic absurdu, po to, by łączyć zabawę z refleksją nad architekturą. Zapraszamy do włączenia się do zabawy i stworzenia własnej wizualnej odpowiedzi na moje pytanie. Opublikuj ją na Instagramie oznaczając post tagami: #haczyk-22, @architektura_murator oraz @lndwrks. Najciekawsze opublikujemy w kolejnym numerze „Architektury-murator”.
Stan liminalny – granica między tym, co definiujemy jako teraźniejszość, a przyszłością. To coś, co już nie jest czymś, czym było, a jeszcze nie jest tym, czym ma się stać. Moment przejścia, który czerpie siłę zarówno z nostalgii, jak i oczekiwania na to, co przyjdzie. Dla mnie owa granica to świetna okazja do szerokiej refleksji nad tym, czym zajmujemy się dzisiaj i co po nas pozostanie. A przy okazji pretekst do dyskusji na temat tego, jaki mamy realny wpływ na nasze dziedzictwo.
Nasza przeszłość to co najmniej ostatnie imponujące 300 000 lat (skamieliny Jebel Irhoud przyjmuje się za najstarsze odnalezione szczątki homo sapiens i są one datowane na 315 000 lat wstecz). Nie jest to jednolita oś czasu i ciężko sobie wyobrazić zapełnienie wszystkich białych plam w historii ludzkości. Niemniej kilka z nich wydaje się bardziej interesujących niż inne. Jedna z największych przepaści, dzieląca najstarsze znane szczątki homo sapiens z Jebel Irhoud (obecnie teren Maroka) a pierwszy intencjonalny przejaw Kunstwollen (woli twórczej) – artefakt z jaskini Blombos (współcześnie RPA) – to imponujące ponad 240 000 lat milczenia. Od momentu opuszczenia Afryki przez homo sapiens luki w ciągłości naszej historii stają się coraz mniejsze. I tak, nie licząc australijskich Aborygenów, historia współczesnej cywilizacji sięga tak daleko, jak sięgają jedne z najstarszych zorganizowanych systemów wierzeń (np. wczesne formy hinduizmu), najstarszy odkryty rysunek architektoniczny (posąg Gudei) czy najstarszy odnaleziony język pisany (sumeryjskie pismo klinowe). Reasumując: z ostatnich 300 000 lat naszego istnienia, zaledwie około 5000 jest dla nas relatywnie zrozumiałych.