Architektura to nie tylko gra brył w świetle. Jej jakość ujawnia się w czasie. Wszyscy jesteśmy świadomi, że projektowanie jest procesem – podobnie jak użytkowanie zrealizowanych budynków lub przestrzeni. Jednocześnie jednak lubimy traktować architekturę jako wydarzenie – koncentrując się na jej premierowym wydaniu. I oceniamy ją z aktualnej perspektywy. Porównujemy do tego, co czujemy dziś oraz do tego, co znamy z przeszłości. Mniej chętnie patrzymy na to, co przed nami. A jeszcze rzadziej sprawdzamy, jak na przykład dany obiekt przeżył swoją pierwszą dekadę.
Ale nie powinno tak być. Postanowiliśmy dać architekturze więcej czasu. Staliśmy się kwartalnikiem między innymi po to, by móc sobie na to pozwolić. Chcieliśmy zyskać na czasie. Zrozumieliśmy, że chwilami trzeba zwolnić, by zobaczyć więcej i zbliżyć się do tego, co ważne. Będziemy zatem – obok aktualnych realizacji – pokazywać śmielej również te, które powstały kilka lat temu, by sprawdzić, jak się starzeją.
Kwartalnik oznacza także, że będziemy częściej spotykać się na żywo – na debatach, kongresach i innych wydarzeniach. Rękę na pulsie architektury trzymamy zaś na naszej stronie internetowej, w podcastach i wideo. Dziękuję, że to zauważacie i doceniacie. Od stycznia 2024 roku odsłuchaliście ponad 400 tysięcy razy Podcastu Architektonicznego. To wielki zaszczyt i zobowiązanie, że znajdujecie dla nas czas.
Artur Celiński
Prezentujemy najciekawsze projekty architektoniczne w Polsce: Teatr Współczesny w Szczecinie, koncepcję nowego budynku biblioteki publicznej w Wesołej oraz koncepcję na zespół obiektów wystawienniczo-edukacyjnych i szkoleniowych Muzeum Okręgowego w Koninie.
Prezentujemy najciekawsze zagraniczne projekty architektoniczne, m.in. Hudson Mosaic na Manhattanie, buddyjski klasztor Plum Village niedaleko Bordeaux oraz Nobel Center w Sztokholmie.
Niezbudowana z jakichś przyczyn, zbudowana i zburzona, odbudowana wedle pamięci i wyobrażeń przeszłości i przyszłości, czy opowiedziana, pomyślana, pokazana gestem - jak postrzegamy architekturę niezbudowaną?
Przyglądamy się bliżej realizacjom, które znalazły się w gronie finalistów tegorocznej Nagrody Miesa van der Rohe, uznawanej za najważniejsze wyróżnienie w świecie architektury.
Piszemy o wystawie Ukryte Szczątki. Centralnie planowana architektura mieszkaniowa na wsi, która koncentruje się na historii architektury mieszkaniowej na wsi po 1945 roku, analizując zabudowę mieszkaniową, jaka powstała w ramach PGR-ów.
Aleksandra Czupkiewicz i Grzegorz Piątek rekomendują najciekawsze tytuły: „Figlarnie. Przestrzenie radykalnej prywatności" oraz „Architecture Against Architecture. A Manifesto".
Bal Architektek przybliża sylwetki architektek zaangażowanych w działania na rzecz kobiet w zawodzie, tym razem pisze o Portugalce Patrícii Santos Pedrosa, prekursorce włączania wątku feministycznego do architektury.
Dorota Sibińska wciela się w rolę reporterki godnej poczytnego tabloidu i z nieco innej perspektywy spogląda na tematy rozgrzewające środowisko architektów. Które sensacyjne wydarzenia i ploteczki zwróciły jej uwagę?
Patrzenie na architekturę z dystansu ułatwia dostrzeżenie bliskości jej relacji z człowiekiem. Obserwacja sposobu, w jaki razem dojrzewają, pozwala na lepszą ocenę jej jakości. Ta szczególna cecha sprawia, że ŻYCIE W ARCHITEKTURZE jest konkursem zupełnie nieoczywistym, jego wyniki zaś – pomocną wskazówką w myśleniu o tym, czego dziś najbardziej oczekujemy od architektury.
Przedprojektowanie w inwestycjach komercyjnych, czyli jak Invest Komfort przygotowuje masterplan dla prawie sześciu hektarów terenu dawnej Fabryki Opakowań Blaszanych w Gdańsku.
Listopad i luty nie sprzyjają aktywnościom w przestrzeni publicznej. Zwykle są ciemne, zimne, wietrzne i mokre. Czy to oznacza, że powinniśmy pogodzić się z myślą, o pozostaniu w środku? A może są sposoby na zmianę tego podejścia?
Kiedy warto zacząć myśleć o tym, jak do inwestycji dojedzie autonomiczna taksówka i gdzie wyląduje dron z paczką? Czy inwestycja wciąż będzie atrakcyjna, gdy sztuczna inteligencja zacznie bez emocji doradzać klientom w wyborze mieszkania dopasowanego do ich potrzeb? Dla nas odpowiedzi na te pytania są kluczowe.
Zanim na stole pojawi się pierwsza koncepcja architektoniczna, ktoś musi zadać właściwe pytania. Ustalić, czego naprawdę potrzebuje inwestor. Porozmawiać z użytkownikami. Przełożyć ich oczekiwania na wytyczne. Michał Sikorski robił to przez lata — w Warszawie i Paryżu. I przekonuje, że bez tego etapu nawet najlepszy architekt dostaje złe zadanie.
Budynki zespołu to architektura przesycona subtelną elegancją, w której pobrzmiewają echa międzywojennego modernizmu, a jednocześnie pełna pokory wobec zastanego otoczenia [W WYDANIU CYFROWYM WIĘCEJ ZDJĘĆ].
Budynek stanowi przykład transformacji, w której modernistyczne dziedzictwo nie zostało wymazane, lecz poddane reinterpretacji [W WYDANIU CYFROWYM WIĘCEJ ZDJĘĆ].
Nowy budynek stajni jest pochwałą racjonalizmu. Wpasował się w tkankę założenia, jakby stał tam od zawsze. Bez udawania [W WYDANIU CYFROWYM WIĘCEJ ZDJĘĆ].
Twórczym interwencjom towarzyszyło poszanowanie ducha pierwotnego projektu, a modernistycznemu pragmatyzmowi – troska o architekturę.
Rzemiosło to powolny, uczciwy proces pracy z materiałem, swego rodzaju rozmowa, czasem wymagająca pójścia na ustępstwa. To również przedkładanie procesu nad szybki efekt.
Skala budynków, materiały i światło współgrają z otoczeniem, zaś wnętrza tworzą czytelną sekwencję przestrzeni. Dzięki temu architektura staje się dla historii dyskretnym partnerem [W WYDANIU CYFROWYM WIĘCEJ ZDJĘĆ].
Stosując technologię CLT, pomimo początkowych trudności, ostatecznie zaoszczędzono mnóstwo czasu i kosztów na etapie wykończenia, głównie związanych z brakiem prac mokrych, wymagających długich przerw technologicznych.
Architektura biotopów – eksperymenty z materiałami budowlanymi.
Nowe produkty i specjalistyczne technologie dla architektów.
Duże, małe, funkcjonalne, dizajnerskie, rzeźbiarskie – stoły, które zmieniają postrzeganie wnętrz. Dizajn w każdej dziedzinie - gadżety, nowe technologie, medycyna czy moda.
Kamila Szatanowska i Małgorzata Mader rozmawiają o edukacji architektonicznej, studentach i ich dyplomach, relacjach mistrz-uczeń. Robią rzecz z pozoru niemożliwą - mówią tylko dobre rzeczy...
Co z tego, co budujemy dziś, wprawi w zdumienie przyszłych archeologów architektury?
Pracując z nieużytkami miejskimi, obserwuję fenomen samoregulującej się natury. Fascynuje mnie jej niezależność, witalność i odporność - mówi w rozmowie z Aleksandrą Czupkiewicz Justyna Dziedziejko [W WYDANIU CYFROWYM DŁUŻSZA WERSJA WYWIADU].
Szukasz innych wydań ?
Sprawdź archiwum