Czytelnia

2022-03-30 14:17 Hanna Faryna-Paszkiewicz, Grzegorz Stiasny

Recenzujemy najciekawsze publikacje i nowości wydawnicze, w tym miesiącu Hanna Faryna-Paszkiewicz recenzuje książkę „Maria i Kazimierz Piechotkowie. Wspomnienia architektów”, a Grzegorz Stiasny monografię „Jan Szpakowicz. Przestrzeń elementarna” [W WYDANIU CYFROWYM DO POBRANIA FRAGMENT KSIĄŻKI „MARIA I KAZIMIERZ PIECHOTKOWIE. WSPOMNIENIA ARCHITEKTÓW”].

Od Piechotkowa do synagog

Lata ich wspólnej twórczej pracy przypadły na czas entuzjazmu powojennej odbudowy, a potem na zmaganie się z nieustannie deficytowym budownictwem mieszkaniowym i mierzenie z nowymi technologiami, które miały zaspokoić głód mieszkaniowy. Zostali zapamiętani przede wszystkim jako autorzy kameralnej zabudowy warszawskich Bielan. Ich realizacje odznaczają się ludzką skalą, świadomą skromnością zamierzenia, zielenią i swobodnie rozrzuconymi niewysokimi, kubicznymi bryłami. Nie zapominali o wolnej przestrzeni między blokami, budującej klimat, który sprzyjał wyciszeniu i założeniach szanujących niewygórowane potrzeby miejskiego człowieka. Najlepszy czas twórczy Piechotków przypadł na okres postsocrealistyczny – lata przed ustanowieniem wielkiej płyty jako sposobu na przyspieszenie liczby oddawanych domów. Choć brali udział w procesie zastosowania prefabrykatów i systemów typizacji, szukali w niej furtki dla własnej wizji: czteropiętrowych bloków licowanych silikatową cegłą, której układ zyskał miano „wątku bielańskiego”. Nie pozostawili po sobie spektakularnych projektów, ale do dziś ich bielańskie osiedla są wzorem dla wielomieszkaniowych rozwiązań. Znane lokalnie jako Piechotkowo, w 2016 roku zyskały mural upamiętniający małżeństwo projektantów. Książka wspomnień Marii i Kazimierza (dla bliskich – Macieja) Piechotków to dwugłos, z lekkim wskazaniem na przewagę udziału Marii. Przeżyła męża o dekadę i czas ten poświeciła między innymi na uporządkowanie zebranych wcześniej relacji – własnej i jego.

Czytaj też:  Setne urodziny Marii Piechotki! |

Dzięki zręcznej redakcji Katarzyny Madoń-Mitzner (i spisanym przez nią rozmowom z panią Marią) powstał opis harmonijnego życia zawodowego i prywatnego. Ślub wzięli podczas powstania warszawskiego, przeżyli biedę lat tuż powojennych, a potem odkrywanie pasji wspólnego projektowania. Ten czas wyznaczały kolejne realizacje, poznawcze wyprawy do Włoch, czy służbowe seminaria w Algierze, gdzie dzielili się doświadczeniami wobec potrzeby masowego budownictwa. Byli twórcami typizacji W-70, który to system interesował nie tylko krajowe władze. Gdy bezduszna biurokracja kolejno posyłała ich na zbyt wczesną emeryturę, odszukali temat pociągający jeszcze w czasach studenckich praktyk. Inwentaryzacja zachowanych obiektów żydowskiej kultury stała się wielką intelektualną przygodą, równoważną z latami przepracowanymi przy rajzbrecie. Podróżując i nawiązując kontakty z rozrzuconymi po świecie placówkami badawczymi, wydobywali na światło dzienne wiedzę o świątyniach, które albo już przepadły albo ich los był co najmniej niepewny. Z wydawniczą pomocą przyszedł wówczas autorom m.in. Instytut Sztuki PAN. Wydane najpierw w Warszawie tomy o polskich drewnianych bóżnicach doczekały się wielojęzycznych edycji. Zainteresowanie drewnianą architekturą – duchową spuścizną pokoleń żydowskiej diaspory, przyniosło trwały efekt w postaci książek, albumów i udziału w licznych konferencjach. Maria i Kazimierz Piechotkowie, do niedawna specjaliści w dziedzinie budownictwa mieszkaniowego, stali się niestrudzonymi badaczami i dokumentalistami ginących bóżnic. Ich książki weszły do kanonu żydowskiej literatury naukowej. Hanna Faryna-Paszkiewicz

Fragment książki do pobrania TU.

Spis treści Architektura 04/2022
przegląd

Relacjonujemy najciekawsze wydarzenia ostatnich miesięcy: tym razem m.in. wystawy „Polscy architekci w Luksemburgu” i „Kengo Kuma. Eksperyment. Materiał. Architektura”. Publikujemy też kolejny felieton Łukasza Harata i założycielek inicjatywy Bal architektek.

Przegląd najciekawszych projektów i opracowań konkursowych, w tym miesiącu Grupa Architektoniczna Domino, ch+ architekci i APA Wojciechowski.

Recenzujemy najciekawsze publikacje i nowości wydawnicze, w tym miesiącu Hanna Faryna-Paszkiewicz recenzuje książkę „Maria i Kazimierz Piechotkowie. Wspomnienia architektów”, a Grzegorz Stiasny monografię „Jan Szpakowicz. Przestrzeń elementarna” [W WYDANIU CYFROWYM DO POBRANIA FRAGMENT KSIĄŻKI „MARIA I KAZIMIERZ PIECHOTKOWIE. WSPOMNIENIA ARCHITEKTÓW”].

realizacje

Rzuty budynków są modelowe i prezentują skromną, ale przemyślaną odpowiedź, jak powinno wyglądać dotowane przez państwo mieszkalnictwo. Program Mieszkanie Plus próbują podsumować dla nas Stanisław Rewski, Grzegorz Stiasny, Hubert Trammer i Agata Twardoch. W numerze także prezentacje pięciu osiedli zrealizowanych w ramach tej rządowej inicjatywy.

Historię tego miejsca czyta się nie tylko w napotykanych wzdłuż parkowych ścieżek tekstach, ale i w użytych do rewaloryzacji parku materiałach. O nowej realizacji eM4.Pracowni Architektury.Brataniec pisze Beata Gawryszewska.

Idea dziedzińca pozwoliła dokonać wyraźnego podziału funkcjonalnego obiektu oraz zapewniła wewnętrzną, odizolowaną od zgiełku ulic przestrzeń. O nowej realizacji biura MAMGUSTA Architekci pisze Dorota Sibińska [W WYDANIU CYFROWYM DODATKOWE ZDJĘCIA].

Autorzy wykorzystali żelazną architektoniczną logikę do stworzenia pozornie przypadkowej kompozycji, nawiązującej do zastanego kontekstu. O realizacji biura James & Mau Arquitectura pisze Marcin Kwietowicz [W WYDANIU CYFROWYM DODATKOWE ZDJĘCIA].

Rychwałdzkie oratorium to obiekt maleńki, funkcjonalnie wydaje się najprostszy, ale jednak pełen emocji i niepozostawiający nikogo obojętnym. O realizacji Jakuba Turbasa i Bartłomieja Pyrzyka pisze Janusz Sepioł [W WYDANIU CYFROWYM DODATKOWE ZDJĘCIA].

technika

Nieregularny układ sześcianów sprawia, że nawet w obrębie jednego modułu każda z kondygnacji wymagała zastosowania innego układu belek stropowych. O technicznych aspektach realizacji Centrum Turystyki Kulturowej Ice Cubes w Xinxiang projektu Zone of Utopia i Mathieu Forest Architecte pisze Wiktor Kowalski [W WYDANIU CYFROWYM DODATKOWE ZDJĘCIA].

teoria i praktyka

Czym jest architektura? Jaką rolę powinna pełnić? Publikujemy esej dr. hab. inż. arch. Eugeniusza Skrzypczaka z Katedry Architektury i Urbanistyki WAiW Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

konteksty

Beton i żelbet są materiałami, których wytwarzanie powoduje ogromne obciążenie dla środowiska. Przyczyniają się do emisji gazów cieplarnianych, odpowiadają za zużycie wody i deficytowego w wielu rejonach piasku. W tym odcinku naszego cyklu Technologie architektury przyszłości zastanawiamy się co zrobić, by beton mniej szkodził naszej planecie i jaką rolę mają tu do odegrania architekci.

praktyka

Głównym wyzwaniem projektu był materiał elewacyjny. Do wykończenia budynku wykorzystano m.in. płyty z reliefami, które wykonano z użyciem wieloosiowego frezowania, cięcia CNC i obróbki waterjet. O realizacji Muzeum Historii Polski w Warszawie piszą Katarzyna Billik, Krzysztof Budzisz i Paweł Grodzicki [W WYDANIU CYFROWYM DODATKOWE ZDJĘCIA I FILM].

Montowane na sucho, odsunięte od ścian nośnych fasady to dziś najpopularniejsza metoda wykańczania budynków wysokich i obiektów średniej wielkości.

Najnowsze kolekcje łazienkowe wiodących marek. Piękne i trwałe meble outdoor.

Nowe produkty i specjalistyczne technologie dla architektów.

kolumny studenckie

W ramach cyklu Wydziały Architektury w Polsce prezentujemy Wydział Architektury w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie.

Misją Wydziału Architektury WSEiZ jest nowoczesne kształcenie oparte na koncepcji uczenia się przez całe życie, mające na celu przekazanie wiedzy oraz wykształcenie umiejętności i kompetencji społecznych. O tym, dlaczego warto studiować architekturę w Wyższej Szkole Ekologii i Zarządzania w Warszawie piszą Anthony Weineis i Ewelina Kalużna.

zawód architekt

Moim zdaniem to konieczność, by architekt krajobrazu uczestniczył w każdym projekcie zagospodarowania terenu. O betonozie, placach miejskich i multidyscyplinarności z Urszulą Forczek-Brataniec rozmawia Maja Mozga-Górecka.

z archiwum architektury

W cyklu Z archiwum przypominamy publikację „Paris ’37-Montreal ’90”, która ukazała się w „Architekturze” nr 5/6/1989 i zawierała zbiór prac odnoszących się do tez XVII Kongresu UIA, organizowanego w Montrealu pod hasłem „Kultura i Technologia”. O komentarz do materiału poprosiliśmy tym razem Jerzego Grochulskiego z WA PW.

Szukasz innych wydań ?

Sprawdź archiwum