Architektura-murator - 2020-08
Autor: Jerzy Porębski z wykorzystaniem zdjęcia autorstwa Macieja Lulki <p>W tym numerze „Architektury-murator” nieco nietypowa sytuacja – zdecydowaliśmy bowiem, że główną prezentacją stanie się nie obiekt z Polski, lecz Ghany, ale jest tu oczywiście także polski wątek. Magdalena Górecka, absolwentka studiów inżynierskich na WA PW, przygotowująca się do dyplomu magisterskiego na wydziale architektury Universität für Angewandte Kunst w Wiedniu, współtworzyła projekt targu w Guabulidze w ramach laboratorium [applied] Foreign Affairs na tejże uczelni, specjalizującym się w badaniu zjawisk przestrzennych, środowiskowych<br />i kulturowych w Afryce Subsaharyjskiej. To szczególne doświadczenie przełożyło się na sposób postrzegania procesu tworzenia architektury, w którym o budynku myśli się raczej w kategoriach ludzi, którzy będą chcieli w nim przebywać, których architektura ma integrować, potem przedmiotów, które ją współtworzą, a dopiero na końcu ścian, podłóg i dachów. Trudno nie zgodzić się ze zdaniem krytyczki Joany Lazarovej, że ten wrażliwy projekt odwzorowuje zmianę spojrzenia na współczesną architekturę i uczy demokratycznego dialogu za jej pośrednictwem.</p> <p>Ewa P. Porębska</p>
Architektura-murator 08/2020

W tym numerze „Architektury-murator” nieco nietypowa sytuacja – zdecydowaliśmy bowiem, że główną prezentacją stanie się nie obiekt z Polski, lecz Ghany, ale jest tu oczywiście także polski wątek. Magdalena Górecka, absolwentka studiów inżynierskich na WA PW, przygotowująca się do dyplomu magisterskiego na wydziale architektury Universität für Angewandte Kunst w Wiedniu, współtworzyła projekt targu w Guabulidze w ramach laboratorium [applied] Foreign Affairs na tejże uczelni, specjalizującym się w badaniu zjawisk przestrzennych, środowiskowych i kulturowych w Afryce Subsaharyjskiej. To szczególne doświadczenie przełożyło się na sposób postrzegania procesu tworzenia architektury, w którym o budynku myśli się raczej w kategoriach ludzi, którzy będą chcieli w nim przebywać, których architektura ma integrować, potem przedmiotów, które ją współtworzą, a dopiero na końcu ścian, podłóg i dachów. Trudno nie zgodzić się ze zdaniem krytyczki Joany Lazarovej, że ten wrażliwy projekt odwzorowuje zmianę spojrzenia na współczesną architekturę i uczy demokratycznego dialogu za jej pośrednictwem. Ewa P. Porębska

Spis treści Architektura 08/2020
przegląd

Relacjonujemy najciekawsze wydarzenia ostatnich miesięcy: tym razem dyskusja on-line wokół weneckiego biennale, konkurs Eko przestrzeń, eko pomysł, eko ja oraz premiera filmu Niemczyk – ostatni buntownik architektury.

Przegląd najnowszych projektów i opracowań konkursowych, w tym miesiącu Toprojekt, AMC - Andrzej M. Chołdzyński, Maciej Popławski.

realizacje

Projekt targu to przykład, jak można zmieniać spojrzenie na współczesną architekturę i aspirować do demokratycznego dialogu za jej pośrednictwem. O realizacji, której współautorką jest architektka Magdalena Górecka pisze Joana Lazarova. Prezentujemy też krótki przegląd projektów, jakie polscy architekci stworzyli ostatnio dla krajów rozwijających się.

Pawilon Okocimski sukcesywnie popadał w ruinę. W wyniku przetargu poddano go pracom konserwatorskim i adaptacji do nowych potrzeb Zainicjowane przez aktywistów przywrócenie pawilonu kawiarnianego do życia to przedsięwzięcie, dzięki któremu architektura odzyskała dawny blask. O realizacji pracowni F-11 pisze Marcin Brataniec.

Osiedle jest autorskim rozwinięciem XIX-wiecznej koncepcji miasta-ogrodu Howarda, które wpisano w willową okolicę gdańskiego Jelitkowa. O realizacji pracowni MAARTE pisze Daniel Załuski.

Charakterystyczną częścią zespołu jest wypełniony zielenią i otoczony podcieniami pasaż, który przebiega wzdłuż całej działki między budynkami. O realizacji biura Grupa 5 Architekci pisze Jerzy S. Majewski.

Skwer Miejskich Aktywności to przykład akupunktury miejskiej - drobnej inwestycji przed docelowym zagospodarowaniem większej przestrzeni. O realizacji Marcina Kwietowicza i Michała Sikorskiego pisze Dariusz Bartoszewicz.

praktyka

Wyzwanie stanowiła konstrukcja przeszklenia osłaniającego tzw. pętlę publiczną, wykonanego z 1646 elementów łączonych węzłami, które powstały z wykorzystaniem technologii druku 3D. O nowej realizacji OMA pisze Radosław Stach.

Jak podkreśla architekt, projekt ma rozwijać myślenie o budynkach szkolnych, tworząc architekturę, która uczy poprzez odkrywanie otaczającego świata. O wyzwaniach związanych z realizacją pisze Maciej Siuda.

z okładki

Wykorzystująca topografię terenu architektura obiektu przypomina corbusierowski klasztor La Tourette. O realizacji Tomasza Mańkowskiego z zespołem pisze Marcin Kwietowicz. Zdjęcia: Maciej Lulko.

konteksty

Powietrze czyni życie na Ziemi możliwym. Transportuje parę wodną i chroni nas przed szkodliwym promieniowaniem Słońca. Sprawia, że możemy się słyszeć, delektować muzyką i dźwiękami natury. Wypełnia przestrzeń, w której żyjemy; jest budynkiem i miastem, tłem dla wydarzeń. Związkom między architekturą i powietrzem przygląda się Damian Przybyła: od eksperymentów z lat 60. po nowe trendy odnoszące się do naturalnej wentylacji i innowacyjnych materiałów.

Uczenie się to jedna z moich największych przyjemności. Miałam szczęście, bo na początku swojej kariery spotkałam bardzo wiele ciekawych osób, które stanowiły dla mnie wzorzec. Zresztą wciąż poznaję kolejnych fascynujących ludzi związanych z architekturą. Redaktor naczelna „A-m" o tym jak wiele daje się zrobić, jeśli praca jest życiową pasją.

zawód architekt

Architektura powinna odpowiadać na obecny kryzys społeczny i ekologiczny. Codzienność jest tylko ułamkiem rzeczywistości. O różnicach pracy projektanta w Europie i Afryce oraz studiowaniu na Universität für angewandte Kunst w Wiedniu z Magdaleną Górecką rozmawia Maja Mozga-Górecka.

z archiwum architektury

Przypominamy artykuł Heleny i Szymona Syrkusów „Budownictwo mieszkaniowe z elementów wielkopłytowych" z „Architektury" 7/1957. Awangardowi twórcy domów, osiedli, koncepcji urbanistycznych oraz tekstów teoretycznych, zwolennicy uprzemysłowienia architektury mieszkaniowej działali od lat 20. XX wieku. Opracowany przez nich model osiedla społecznego przewidywał przestrzeń publiczną z zielenią, budynkami oświaty i kultury wewnątrz osiedla, na zewnątrz zaś punkty usługowe, sklepy i parkingi. O wstęp do artykułu poprosiliśmy Zbigniewa Maćkowa – zwolennika idei postulowanych przez Syrkusów, inicjatora powstania dzielnicy mieszkaniowej Nowe Żerniki we Wrocławiu.

Szukasz innych wydań ?

Sprawdź archiwum