Z archiwum „Architektury”

2020-01-27 12:55

W nowym cyklu postanowiliśmy przypomnieć bogate dziedzictwo ustanowionego w 1947 roku przez Stowarzyszenie Architektów Polskich czasopisma, do którego środowiskowych, ściśle zawodowych tradycji nawiązuje dzisiejsza "Architektura-murator". Zaczynamy od przypomnienia doniosłego opracowania Linearnego Systemu Ciągłego autorstwa Oskara Hansena, a o słowo wstępne poprosiliśmy Tomasza Fudalę, kuratora Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, zajmującego się m.in. domem Zofii i Oskara Hansenów w Szuminie.

Linearny System Ciągły Oskara i Zofii Hansenów

System był propozycją na rozwiązanie niedoboru mieszkań w powojennej Polsce. Oferował nowe linearne osiedla w opartych o nowoczesny transport szynowy skupiskach. Choć teoria podzielenia kraju na cztery pasma osadnicze wydaje się utopią, to jej korzenie tkwią w ekonomii. Celem LSC było opanowanie rozgardiaszu przestrzennego a zarazem obniżenie kosztów infrastruktury – budowy dróg i rozbudowy sieci energetycznej w sposób „dywanowy”. LSC było pionierskim projektem ekologicznego myślenia o energii i transporcie w skali kraju i powiązania ich rozbudowy z mieszkalnictwem. Artykuł prezentuje wstępne studia problemu, który wymagałby dalszych badań i opracowań. Hansenowie obok budynków wielorodzinnych dopuszczali partycypację użytkowników – indywidualne domy na projektowanych przez urbanistów uzbrojonych tarasach. Cechami systemu miały być: otwartość na rozwój, połączenie pozytów miasta i wsi, szacunek dla krajobrazu, brak hierarchii typowej dla centrycznych miast historycznych. Testowy fragment LSC zbudowali na Przyczółku Grochowskim w Warszawie. Tomasz Fudala

Szukasz innych wydań ?

Sprawdź archiwum